Δυσκολία στίς ψηλές!

Μετά από απαίτηση πολλών φίλων του blog ανεβάζω αυτό το άρθρο θέλοντας να βοηθήσω στο να κατανοήσετε όσο το δυνατόν καλύτερα την δυσκολία που αντιμετωπίζετε αρκετοί από εσάς στις ψηλές νότες του κλαρινέτου , καθώς και στο ομαλό πέρασμα σε αυτές.

Λέγοντας ψηλές νότες, εννοώ τις τελευταίες νότες του οργάνου ,δηλαδή αυτές που παίζουμε μετά την τελευταία Ντο δηλαδή τις ρε -μι - φα και σολ(και σπανίως λα και σι)
Συνήθως εκεί αντιμετωπίζουμε πρόβλημα και οι νότες αυτές ακούγονται κάθε φορά διαφορετικά ως καθόλου!
Άλλη μια δυσκολία
που αντιμετωπίζουμε είναι το ομαλό πέρασμα σε αυτές καθώς είτε στο ανέβασμα είτε στο κατέβασμα δημιουργώντας ένα σκαλοπατάκι που ο ήχος μας σταματάει ανάμεσα στο ψηλό ντο και στη ρε.
Θέλω να πιστεύω ότι με την παραπάνω απλή περιγραφή καταλάβατε όλοι το "πρόβλημα" που θα ασχοληθούμε παρακάτω αυτό το άρθρο.

Λοιπόν πρώτα πρέπει να κατανοήσουμε ότι όσο πιο ψηλά παίζουμε τόσο ευκολότερα μπορεί το καλάμι να σταματήσει να πάλλεται ,άρα να παράγει και ήχο.
Αυτό μπορεί να γίνει εξαιτίας μικρής ποσότητας σάλιου ανάμεσα στο καλάμι και το επιστόμιο, μιας μικρής αλλαγής της πίεσης του αέρα που ασκούμε (μια μικρή αλλαγή στη θέση της γλώσσας μας) ή μικρή αλλαγή στη μάσκα μας (π.χ αλλαγή στο σφίξιμο των χειλιών).

 Το πρώτο λάθος που κάνουμε και που συνήθως μας παίρνει πολύ καιρό για να το διαγνώσουμε είναι η διακοπή της παροχής αέρα μόλις περνάμε από τη νότα ντο, στη νότα ρε.
Προσπαθήστε να κάνετε το πέρασμα από τη ντο στη ρε και αντίστροφα, αργά και χωρίς να ελαττώσετε καθόλου το φύσημα σας ,αντίθετα αυξήστε λιγάκι τη πίεση αέρα που διοχετεύεται στο επιστόμιο.

Προσοχή η διακοπή του αέρα όταν περνάμε στις ψηλές γίνεται περίπου  υποσυνείδητα και σχεδόν ποτέ δεν μπορούμε να το καταλάβουμε ,πιστεύοντας απλά ότι κάτι συμβαίνει στο καλάμι μας ή ότι απλά είναι πολύ δύσκολο για εμάς να παίξουμε αυτές τις νότες. Αν κάνετε τη διαδικασία αργά και δεν διακόπτετε τη παροχή αέρα καθόλου θα δείτε άμεση βελτίωση.

Άλλο ένα λάθος που κάνουμε είναι ότι αργούμε πολύ να βάλουμε τα δάχτυλα μας στις κατάλληλες τρύπες.
Αυτή η καθυστέρηση σε συνδυασμό με τη διακοπή αέρα είναι οι δύο κύριες αιτίες που κάνουν τις ψηλές νότες απρόσιτες για τους νέους κλαρινετίστες.
Η καθυστέρηση είναι κάτι που διορθώνεται και αυτό με αργή εξάσκηση.
Επίσης να θυμάστε ότι όσο ανεβαίνουμε στην έκταση του κλαρινέτου τόσο κατεβάζουμε την γλώσσα μας (αφήνουμε τον αέρα να περνάει ανενόχλητος) προσπαθώντας παράλληλα να χαλαρώσουμε τον λαιμό μας .

Ας κάνουμε μερικούς κανόνες για τις ψηλές νότες λοιπόν.

1) δεν διακόπτουμε τη ροή του αέρα, αντιθέτως φυσάμε σταθερά και αυξάνουμε σταδιακά (ιδιαιτέρως στο κατέβασμα).
2)Βάζουμε τα δάχτυλα μας πολύ γρήγορα στις τρύπες και στα κλειδιά που χρειάζεται (η καθυστέρηση σημαίνει αυτομάτως διακοπή του ήχου).
3)Βγάζουμε το κεφάλι μας λίγο πιο μπροστά ώστε να η ροή αέρα μέσα μας να γίνει πιο σταθερή και ομαλή.
4) δεν αλλάζουμε τη μάσκα μας ,ούτε εμποδίζουμε το αέρα με περιττές "γκριμάτσες".
5) Αφήνουμε την δίοδο του αέρα όσο το δυνατόν πιο ανοιχτή (κατεβάζουμε την γλώσσα και 'βγάζουμε΄ έξω τον λαιμό μας)



1 σχόλιο:

  1. Δυσκολεύομουν λίγο όμως τώρα το ξεπέρασα,σ'εύχαριστω για τις συμβουλές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή